naar de vorige pagina

Reis EthiopiŽ 2012

Terug naar de startpagina
terug naar vorige dag

naar volgende dag

dag 5 - 20 november 2012 - Turmi Ė Jinka

Vanochtend weer om 7,00 vertrokken naar het leefgebied van de nomadische Karo stam waar we een van de Karo-dorpjes bezochten. Een prachtige tocht van meer dan een uur over zandwegen, dwars door het prachtige Ethiopische landschap waarbij we bavianen zagen en de kleine dik-diks, verder veel prachtig gekleurde vogels en planten 
Het Karo dorpje had vrij eenvoudige hutten, opgebouwd uit takken, ook de inrichting was nihil. De lokale gids gaf uitleg over de leefwijze van de Karo's, waarna we het dorpje gingen verkennen. Afgesproken was om de eerste tijd geen mensen te fotograferen omdat het dan direct al uit de hand zou lopen. Ook nu weer waren er problemen over de hoogte van het fotogeld, de Karo's vroegen het dubbele of zelf nog meer dan de andere stammen. Na een tijdje werd de prijs echter weer "normaal", 2 Birr per persoon per foto,
Marijke had bij andere stammen in een hut het leven van de familie gefilmd en wilde dat ook hier weer doen. Na overleg met de lokale gids en de Karo-vrouw in de hut werd een prijs overeen gekomen, iedereen gelukkig. Maar toen Marijke aan het filmen was kwamen er meer vrouwen binnen en gingen er bij zitten. Na afloop vonden deze vrouwen dat ze ook betaald moesten worden en ook al hield Marijke vol dat er een afspraak was gemaakt, gingen ze daarmee niet akkoord. Marijke werd vastgehouden zodat ze de hut niet uit kon voor ze betaald had en de hut werd zelfs van buiten af op slot gedaan. Gelukkig kon Marijke een mede-reizigster waarschuwen die haar eindelijk kon bevrijden. De Karo vrouwen bleven haar daarna wel volgen en naar haar roepen.
Na dit avontuur gingen we terug naar de Turmi Lodge voor de lunch.
Hierna stond de reis naar Jinka op het programma en onderweg nog naar de markt van Dimeka waar diverse stammen handel met elkaar drijven. 
Na een uurtje vertrokken we weer en reden met de landcruisers naar het plaatsje Jinka, hoofdstad van de regio. 

Zo zagen we de zon opkomen vanuit ons huisje in Turmi Ons huisje in de Turmi Lodge voor de lodge wachten we met onze bagage op de bus

Het restaurant van de lodge is tegen deze rots gebouwd op die rots zagen we diverse soorten hagedissen, v.l.n.r. de rotsagama, Regenboogskink en het vrouwtje en mannetje van de Kolonistenagame

onderweg weer veel kleine huttendorpjes door bergachtig gebied en weer een prachtige natuur met fraaie bomen

We zagen onderweg prachtige vogels, Een van onze chauffeurs (Johannes) was een echte vogelkenner en zo gauw we een bijzondere vogel zagen werd direct een fotostop gemaakt

Von Deckens Tok Witbuik Toerako Karmijnrode Bijeneter Roodsnavel Tok Vuurkruin baardvogel

Een aantal malen staken Dikdik's, een kleine antilope, de weg over ook in het droge zand de mooiste bloemen de Omo rivier

De Karo, met een max. populatie van 1.500 mensen, leven in de vallei van de rivier de Omo in Zuidwest-EthiopiŽ. Ze spreken eveneens een Omotic taal en verbouwen sorghum, maÔs en bonen. Kenmerkend voor de Karo vrouwen is dat ze een spijker door hun kin steken.
Het zijn meesters in lichaams- en gezichtsbeschildering. De Karo gebruiken hiervoor witte kalk, houtskool, gele, okerkleurige en rode aarde, kralen en kettingen. De vrouwen maken kerven in hun borstkast om hun schoonheid te vergroten. Om de kerven te laten genezen bestrooien ze de wonden met houtskool. Wanneer een man zijn borstkas kerft betekent dit dat hij een vijand of een gevaarlijk dier heeft gedood. De kerven worden aangebracht met een mes of een scheermesje.
Ze leven op een plateau 300 m boven de Omo rivier. Aan de overkant van de rivier leven hun vijanden.

het Karo dorp hutten voor opslag van voedsel Karo familie

een Karo vrouw poseert met kind voor haar hut voor het eerst zagen we een hoofdsteun zo gebruikt worden, de mannen lopen de hele dag met dit ding en gebruiken het dan als krukje Karo jongen

 zo'n anderhalve maand na het regenseizoen zien we al veel droge rivierbeddingen de onverharde weg terug naar de Turmi Lodge 

Op de markt van Dimeka, een plaatsje tussen Jinka en Turmi, komen leden van de Karo-, Hamer-, Geleb- en Bannastam bij elkaar om te handelen. Er was heel veel te zien en de mensen vroegen niet om geld als je een foto maakte.
Een bonte verzameling van typisch Afrikaanse producten wordt hier verhandeld zoals nek-steunen die in plaats van kussens worden gebruikt, struisvogelveren en arm- en enkelbanden

enkele marktimpressies

de markt is duidelijk ook een sociaal gebeuren de kleding is een mix van modern (T-shirts) en traditioneel (huiden) Marijke dingt af op de bananen

Karo stamleden de Hamar vrouwen zijn vaak nog traditioneel gekleed er worden veel kruisjes gedragen (christelijk orthodoxe kerk)

Ook de weg naar Jinka is onverhard in de jeeps 2, 3 en 4 is het stofhappen nog enkele omgevingsplaatjes

Jinka
Jinka, de hoofdstad van de Zuidelijke Provincies, is een klein stadje in het zuiden van EthiopiŽ en gelegen in de heuvels ten noorden van de Tama Plains op ongeveer 1500 meter hoogte.
Jinka kent geen meter asfaltweg, heeft vaak dagenlang geen water of elektriciteit en is feitelijk een stoffige, trieste plaats. Na 22.00 uur gaat overal het licht uit, behalve bij enkele gelukkigen die een eigen aggregaat hebben

Ingang van het Goh hotel in Jinka, 's avonds gaat het hek dicht de hoofdstraat is nog onverhard parallel aan de hoofdstraat ligt een, ook onverharde, landingsstrip

terug naar vorige dag

naar volgende dag